4 fijne vrije zaterdagjes en een deadline

Bonjour and good day to you! Ken je dat oplucht gevoel nadat je een deadline hebt gehaald? Dat voel ik nu. Ik moest een scriptie schrijven (niet heel groot hoor) samen met een studiegenootje en ik heb nog nooit alles zo uitgesteld tot het laatste moment. Vandaag om 17:00 moest ’t worden ingeleverd, we hadden er 3 weken voor en ik ben gister om 17:00 begonnen. Een persoonlijk olympisch record, want ik ben tot half 5 ’s nachts doorgegaan. Wederom: ook weer een persoonlijk record. En als je dan de hele dag (van 5 tot 5 dan) bezig bent geweest en dan klaar bent, moet ik zelf altijd weer even zoeken. Ohja. Vrije tijd. Wat deed ik ook alweer daarmee. Toen appte ik met papa over Scheveningen en hoe ik daar ooit foto’s had gemaakt, wat vervolgde in een klein zoektochtje op deze site, en dat veroorzaakte weer een kriebel gevoel om een blogje te schrijven. Lang niet gedaan, maar des te leuker dat ’t nu lukt en goed voelt.

7 rode besjes avond portretjes

Portretjes die niet alleen Nadine weergeven, maar ook een herinnering aan een fijne, vrije dag. Een donderdag, om precies te zijn. We sliepen uit, smeerden tijdens het kletsen onbewust vrij royale lagen pindakaas op onze rijstwafels, en trokken na een paar kopjes thee de voordeur iets later dan gepland achter ons dicht. We wandelden richting het station om een OV fiets te huren, en onderweg kwamen we weer langs die mooie, felrode besjes. Ze staarden me al een paar weken lang aan, en ik had al meerdere keren een mental note gemaakt, dat ik daar écht nog een keer een paar portretjes moest schieten. Heel wat uurtjes later zaten we weer thuis aan tafel, maar nu met noodels in plaats van rijstwafels. 'Hmmm... zullen we toch nog heel eventjes langs die besjes gaan..?'

9 herfst praatjes en zomer analoogjes

Hallo lieve mensen van het goede leven! Vandaag heb ik een blije dag, en daarmee zin om eens weer een beetje te schrijven en fotootjes te delen op the good old blog. Het is dat hij virtueel is, maar anders zou ik sowieso minstens een dag bezig zijn met alle hoeken en gaatjes afstoffen, want het is toch weer een hele tijd geleden dat ik hierzo van mezelf heb laten horen. Maar hey! Here I am. Met m’n nét gekochte (tweedehandse) heel erg grote groene trui, Turkish Apple thee in m’n nieuwe (tweedehandse) beren mok en een happy herfst gevoel, want er liggen weer oranje bladeren op de Groningse kinderkopjes stoeptegels.

16 kamer kiekjes en kringloop koopjes

Een maand later en nu woon ik op mezelf. Bijna twee weken alweer inmiddels, en hoewel ik nog steeds het gevoel heb in een vakantiehuisje te overnachten, voel ik mij hier wel comfortabel en op m'n plekje. Zelf alles beslissen, zelf alles doen. Heel fijn, hoewel ik (zoals verwacht) wel die twee troela's op de achtergrond mis die een beetje hun eigen ding doen en gewoon aanwezig zijn. MAARGOED. Afgelopen woensdag stofte ik m'n camera af en besloot 'm weer eens een dagje met me mee te nemen.

11 aaaah, ik ga op kamers!

Een tijdje geleden, of eigenlijk, een best wel lange tijd geleden, bedacht ik het terugkomende concept ‘van scholier naar studentje’, want het leek me leuk om juist dat proces op m’n blog te delen. Daar is mijn mening zeker niet over veranderd alleen ik vind nu gewoon de titel veel te lang. Dus. Daarom in het kort én in hoofdletters, want voor mij is het toch wel groots nieuws: IK GA OP KAMERS!! Het voelt een beetje gek, soort van ver weg, maar toch is het zo dat ik waarschijnlijk binnen een maand helemaal op mezelf woon. Oh god. Hier heb ik bijna een nieuwe Hoe Overleef Ik guide voor nodig, maar ik geloof niet dat Rosa tot deze leeftijd is beschreven, hahah.

16 weer een heleboel plaatjes bij elkaar

Tijd vliegt niet, maar lijkt in mijn ogen te sprinten. Het is mei. MEI. Tot en met april is het in mijn ogen nog echt het begin van het jaar, maar na mei komt juni, en dat is in mijn hoofd toch echt al bijna zomer. Bovendien begint de fijnste en langste vakantie in juni, wat dus ook weer betekend dat ik nu al bijna het een na laatste vak aan het afronden ben. Wajoo. En dat, ladies and gentlemen, was een besefmoment, real en live op je scherm. Nu over op de orde van de dag; voor mij is dat terugblikken eigenlijk, op wat ik onder andere in die eerste 4 maanden van 2017 heb gedaan. Voor jou is dat plaatjes kijken en wellicht wat gewauwel er omheen lezen. Gaat ‘ie.

9 ik reisde de wereld af maar eindigde in drenthe

Mijn comfort zone bevat niet de hele wereld. In je eentje een tussenjaar nemen om te backpacken in Nieuw Zeeland, Azië te ontdekken en vanaf achterop een scooter het Vietnamese straatbeeld vast te leggen. Of gewoon niet een tussenjaar maar een paar dagen de Engelse dorpjes en pittoreske landschappen van Wales te zien en te voelen. Om die prachtplaatjes vervolgens op Instagram te delen met daaronder een wanderlust-caption, of het verhaaltje over hoe fijn het was het nieuwe te ontdekken en even compleet weg te gaan uit de dagelijkse sleur. Ik zie je, waardeer je, bewonder je en kijk naar je op. Want persoonlijk stap ik misschien wel liever in ons autootje om te eindigen in Drenthe.

9 spontaan berichtje over het leven enzo

Vrijdagavond half 9. Ik zit in een leren stoel, aan een witte tafel. Naast me een kopje thee, en boven twee lieve kindjes die als het goed is vol overtuiging aan het snurken zijn. Ik voel me moe, ietwat gespannen vanwege het feit dat de babyfoon misschien geluid gaat maken, maar voornamelijk ook opgelucht. Na het vele uitstellen en het iets minder vele leren heb ik vanochtend al mijn kennis over alcoholen, orbitalen, thermodynamica en een hele hoop andere chemische rotzooi op papier gekrabbeld. En nu duimen dat ik het niet nog een keer hoef te doen.

11 zes dingen die ik de komende vrije dagen wil doen

Klagen dat er geen vakanties meer zijn voor mij tot de zomervakantie, maar ondertussen wel gewoon een random vrij weekje hebben. Zo gaat het dus. Je hoort me niet klagen hoor, eerder mijn broertje en zusje die wel gewoon naar school moeten. Zeven vrije dagen omdat ik geen practica hoef in te halen of tentamens hoef te herkansen, dus ik heb het ook een soort van verdiend? Ik maakte een lijstje van zes dingen waarmee ik mijn week hopelijk ga vullen.

23 wat ik deed in de kerstvakantie

Ondanks dat het bijhouden van een dagboek niks voor mij is, is het inmiddels toch een soort traditie geworden om tijdens de kerstvakantie op te schrijven wat ik heb gedaan. Niet met mooie, lange zinnen maar lekker kort en bondig zodat ik het zelf begrijp. Voornamelijk zodat ik na die twee weken kan beseffen dat ik toch best redelijk wat gedaan heb, en de vakantie gelukkig toch niet zo snel ging als dat ik eerst dacht. Wat een logica. Deze keer leek het me echter leuk om mijn vakantieverhalen ook met jou te delen, inclusief foto's die ik elke dag probeerde te maken.

7 het nieuwe jaar

Heerlijk cliché, maar toch iets wat zo ongeveer de hele populatie aan mensen ooit doet op de 31e van december; terugblikken op het laatste jaar. Want voor je het weet wordt er weer een tiende aan die grote teller toegevoegd. Tweeduizendzeventien. 2017. Bij de jaarwisseling besef ik me dan ook weer extra hoe vreemd tijd is. En dat er ook ooit een jaar is geweest genaamd zestienhonderdtweeendertig (1632) en dat in dat jaar ook mensen leefden, en liepen, misschien wel op het exacte punt waar ik nu zit. Vreemd, vreemd vreemd. Maar ook bijzonder. Want wat gaat het komende jaar ons brengen? Of, beter van toepassing op deze post, wat heeft het afgelopen jaar mij gebracht?

12 kerstboomknuffelen bij de ikea

Wanneer is het te vroeg om de kerstboom in huis te halen? Ik weet niet wat het antwoord daarop is, maar waarschijnlijk valt de datum dat wij onze kerstboom optuigden in die categorie. Dat was namelijk afgelopen zondag, en het was niet eens geplant. Het plan was wél om samen te ontbijten bij de Ikea en door de winkel te slenteren, maar daar weken we vanaf toen we de kerstboomstalling op de parkeer plaats zagen. Dus, hup weer terug de Ikea in, richting kassa 7 waar je vooraf voor je boompje moest betalen en dan naar buiten een mooie uitkiezen. En knuffelen. En niet tussen de bomen vallen.

11 ik verkeer in dubio

Ik ben Dilys, en ik verkeer in dubio. Ik klik foto's, bewerk foto's, maar zet geen foto's hier op 'mijn stukje internet'. Ik heb last van wat sommige mensen een stemmetje noemen, maar bij mij is het meer een gevoel. Het Dubio Gevoel. Het verteld me dat ik op z'n minst iets nuttigs te vertellen moet hebben. 'Want een nutteloos verhaaltje, daar heeft toch niemand iets aan?' Vandaar de post die ik 'Niet echt de moeite waard' noemde van een tijdje geleden (klik) en vandaar dus ook dat ik de laatste tijd niet zo heel actief ben hier. Maar goed, 'mijn stukje internet' staat volgens mijn zelfgeschreven blog omschrijving vol 'onzin' en 'gebrabbel', en misschien is dat ook okay. Dus vandaag negeer ik dat Dubio Gevoel even en ga ik lekker nutteloze onzin brabbelen.

18 herfst

Hey peeps! Kijk, dat ben ik! Op het eerste gezicht ben ik vrolijk herfstblaadjes in de lucht aan het gooien, maar als je diep in mijn ogen kijkt zie je hoop. Ik ben hopende op het frisse 'mutsen en rode wangetjes' weer, knisperende open haarden, thee in winter en warme smaakjes, kastanjes op de met oranje en bruin getinte bladeren, dekentjes en kerstlichtjes (ga ik nu te snel?) maar ook hopende dat ik niet in de hondenstront sta en vóóral hopende dat m'n camera niet van mijn fietszadel af klettert. Het is herfst.

5 achttien rondjes om de zon

Ik vind het grappig om te zien wanneer ik iets terug zie wat ooit op 20 september is geplaatst. Een youtube filmpje van vorig jaar, een na-zomer festival in 2014 of een oud artikeltje in de krant dat een keertje voorbij komt. Dan bedenk ik namelijk: op die dag vierde ik een feestje. Ten minste, wanneer het gaat om 20 septembertjes na 1998. Vandaag is het weer een 20 septembertje, en vandaag vier ik weer feest. Achttien rondjes om de zon, alweer een jaartje ouder.

11 over het zijn van introvert en extravert

Dit is zo’n typisch onderwerp waar ik meerder uren over kan kletsen en denken en praten en filosoferen. En ondanks dat ik er vaak interessante gesprekken over heb, komen er toch elke keer weer nieuwe dingetjes bij om de hoek kijken. Ik vind het gewoon een leuk iets om over te hebben, en aangezien mijn blog een platform is waar ik mijn riedeltjes en dingetjes kan delen, doe ik dat dus ook graag met dit onderwerp. Over het zijn van introvert en extravert.

16 pssst.... dit boek moet je echt lezen!

Ik ga je even het plan uitleggen, en daarna vertellen waarom ik me er niet aan houd. Okay? Kijk, het plan was om een lijstje te maken met leuke boeken die ik heb gelezen, zodat ik ze kan aanraden en een mini betoog kan houden met argumenten waarom die boeken nou zo leuk zijn. Er zitten alleen wel een paar haken en ogen aan want 1) ik moet die boeken dan wel eerst allemaal lezen, het vervolg van het plan zou dan zijn om dit in de zomervakantie te doen, maar dat lijdt weer tot haak en oog 2) dan zou het lijstje online komen wanneer iedereen weer met school begint en er dus lang niet zo veel tijd is om te lezen. Conclusie? Geen goed plan. Oplossing? Ik deel nu gewoon één boek die ik laatst heb gelezen zodat ik je kan dwingen om die deze zomer nog te lezen. (grapjeuh)

15 strandplaatjes en kletspraatjes

Om te beginnen even een liedje die ik op dit moment aan het luisteren ben. Hij kwam zomaar langs in een Spotify lijst, en eigenlijk vond ik hem wel passen bij de vibe van deze foto's; simpel maar toch leuk. En ergens ver weg ook wel zomers, want ja, wij hadden onze dikke truien en jassen aan toen we op het strand in Scheveningen het zand in onze schoenen schopte. Er lopen al (bijna) spontaan zweetdruppeltjes langs m'n gezicht als ik naar deze foto's kijk. Gelukkig heb ik een ventilator naast me staan en een luchtige pyjama aan, dus dat zit wel goed.

21 Iets over nieuwe dingen

Nieuwe dingen vind ik spannend. Ze zijn uit mijn comfort zone, en ik vind het niet altijd fijn om uit die cirkel te stappen. Om mijn grenzen net dat kleine stukje verder te leggen. Hoewel ik weet dat mijn streep over 30 jaar zoveel verder zal liggen dan nu. Maar ik wil geen nieuwe, spannende dingen doen. Ik wil het liefst gewoon in mijn vertrouwde bubbel blijven en een beetje naar buiten staren.

30 Over wat er boven aan mijn wenslijstje staat

EEN VRIENDJE. Ja, de hoofdletters zijn daarbij noodzakelijk. Jeweetwel, van die vriendjes uit boeken, die zachtjes in je hand knijpen (want ja omg je loopt hand in hand) wanneer je examenstress hebt. Iemand waarmee je van die échte wegkruip knuffels hebt. Op wiens schouder je je hoofd kunt laten rusten. Die ja. Okay okay, mijn beeld van een vriendje is natuurlijk extreem geromantiseerd, maar ergens moet het toch wel een beetje overeen komen?